Maastrichts Mooiste en 4 mijl van Zwolle

2015-06-07 09.06.27

Maastrichts Mooiste

Op 7 juni liep ik samen met mijn vriendin Vera de 5 km van Maastrichts Mooiste.
Wat was dat een mooie run. Na een goede training in de week van deze run, begon de run voor mij met een blaar, die ik de dag ervoor had opgelopen.

Ik was dan ook de aller, aller eerste die bij de medische post kwam voor het afplakken van mijn blaar.

2015-06-07 09.06.31

Na dit gedaan te hebben zijn we naar de Ik Loop Hard Stand gegaan, waar we een aantal mede ILH’ers hebben ontmoet. Erg leuk was dat. En vooral ook erg gezellig. Het was net of we de mensen al heel erg lang kennen.

2015-06-08 10.09.33

De run zelf ging super. Het leek wel of ik vleugels had! Het was lekker warm. Al was het voor veel, heel veel mensen, te warm. Ik had hier persoonlijk geen last van, want warmte betekent voor mij veel minder pijn. Heerlijk. Wel hele dag al droge mond, dus meteen bij de eerste waterpost al wat water genuttigd en toen hup weer door. Wat een mooie route zeg en wat is Maastricht toch mooi. Wat een sfeer hing er door Maastricht. Het leek wel of iedereen naar de stad was gekomen om de runners aan te moedigen. Top!
Toen ik er bijna was keek ik even op mijn horloge om te kijken hoelang ik al onderweg was en toen zag ik tot mijn verbazing iets van 32.(nog wat) staan. Ik weet nog goed dat ik dacht: “He? Dat kan helemaal niet, ik ben er al bijna!”
Uiteindelijk kwam ik binnen op 33.42 seconden en mocht ik nadat iedereen door was gelopen (en het was me toch een rij! Ben een half uur bezig geweest leek wel) mijn welverdiende medaille ophalen en genieten van een heerlijk stukje vlaai en wat drinken.

2015-06-09 08.13.52 2015-06-07 10.49.09 2015-06-07 11.42.59

Na nog even nagekletst te hebben, vertrokken Vera en ik weer naar de trein om weer naar huis te gaan. Een lange reis van ruim 3 uur stond voor de boeg. Durfde niet te gaan slapen, maar mensen wat was ik moe.
Het was dat de MC beloofd was aan zoonlief, anders was ik het liefst meteen door gegaan naar huis en niet meer van de bank afgekomen.
Al met al was het écht een topdag en had ik deze niet willen missen.

4 Mijl van Zwolle

13 juni mocht ik weer meelopen met de 4 Mijl van Zwolle. Twee jaar geleden heb ik hem ook gelopen en toen was ik 16 weken zwanger van onze jongste zoon. Ik kwam toen binnen op 49.17 minuten.

Dit jaar liep ik hem samen met mijn man en deden er ook een ILH’ers mee. Wat een gezelligheid! Voor de run hebben we nog even een foto gemaakt met de meiden en uiteraard met mijn man in het startvak.
11427660_10153315995564336_4898933521616489343_n 10298789_10153315992629336_3358428042528604204_n

Mijn man was ik heel snel kwijt hahahahaha, maar dat geeft niet, we liepen beiden onze eigen run.
11538998_10153315992724336_5849321927226397821_o En ik ging aardig lekker moet ik zeggen. Boven verwachting! Ik keek mijn ogen uit, opzoek naar mensen die ik kende. Maarja… als je ze zoekt, dan zie je ze niet en dan zien zij jou wel hahahahahaha. Hier is het bewijs. Mensen die ik niet zocht, zag ik wel. Maar dat maakt niet uit. Ik heb me vermaakt.
Wel op het laatst 2x snel achter elkaar water gepakt, had een enorm droge mond, beide keren.
Naar mijn idee was heel Zwolle uitgelopen om naar de 4 Mijl en de Marathon te kijken. Wat een mensen! En wat een sfeer. Ik vond het zelfs nóg sfeervoller als in Maastricht, maar vermoed dat dit deels ook komt, doordat ik natuurlijk hier vandaan kom en mensen ken. Maar wat een feest.

Toen ik wist dat ik er “bijna” was keek ik op mijn horloge. En tot mijn schrik riep mijn horloge: “Batterij bijna leeg”
Na op de negeerknop gedrukt te hebben, aaide ik hem even over zijn bolletje en zei zachtjes: “Nog even volhouden, we zijn er bijna.”
Gelukkig heeft hij het volgehouden. En tot wederom, net als vorige week, kwam ik tot mijn verbazing erg snel binnen. Ik had alleen maar gehoopt om in iedergeval onder de 49.17 uit te komen. Dat dit zover eronder zou zijn, had ik nooit durven dromen. Ik kwam binnen op 44.10 (horlogetijd) en 44.07 (nettotijd van de website).

2015-06-13 20.03.40 2015-06-13 20.22.10

Na onze run, hebben we nog even de halve marathon gekeken en gewacht tot een aantal van de ILH’ers binnen waren en op onze meetingpoint gewacht, waarna we nog wat foto’s hebben gemaakt.

11036762_10153315993144336_4038804869727119892_n 11406647_10153315992929336_6891768844323650329_n

Ik ben nog steeds enorm dankbaar dat ik nog steeds kan én mag lopen, dat is in mijn lichamelijke situatie niet zo vanzelfsprekend.
Hierover morgen meer in een volgend blog.

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *