Hardlopende ik…

image

Jaja,

Ik en hardlopen. Ja echt waar!
Sinds juli 2012 heb ik het hardlopen ontdekt. Na mijn gastric bypass operatie op 23 mei 2012 wilde ik uiteraard ook gaan sporten. Maar wat?
Heb niet bijster veel geld, dus ja dan ga je opzoek naar iets wat niet al te veel geld kost en wat je zo vanuit huis (of school) kunt doen.
Rennen met Evy was daar! Op mijn telefoon en een leuke app om mijn prestaties bij te houden en klaar was ik.

Helaas zal ik nooit 5 km achter elkaar kunnen rennen door mijn gewrichten, maar met een paar keer wandelen tussendoor gaat dat best.

2013 liep ik voor het eerst een wedstrijd. De 4 mijl van Zwolle.
16 Weken zwanger was ik. Met nog in mijn hoofd dat ik bij de oudste met 17 weken al volledig thuis in de ziektewet zat, prees ik mij gelukkig dat ik nu deze 4 mijl gewoon ging lopen.
En uitgelopen ook! In 49 minuten. Man! Wat was (en ben) ik trots op mijzelf!

Ondertussen hebben we een revalidatie jaar achter de rug (nog niet volledig klaar, nu moet ik het thuis doen) en loop ik nog steeds hard! Weliswaar luister ik nu beter naar mijn lichaam, dus als het niet gaat, ga ik niet. Maar wat baal ik dan even van mijn lijf. Als ik een tijdje niet kan lopen door de pijn dan mis ik het hardlopen gewoon ook echt!
Wie had dat ooit gedacht?
Ik niet! Maar ook mijn fysiotherapeut had nooit verwacht dat ik ooit zou kunnen hardlopen. Dat maakt mij dus nog trotser.

Nu ik bevallen ben op 1-11-2013 loop ik alweer ruim een jaar met de kinderwagen. Mijn ventje vindt het geweldig! En anders slaapt hij lekker. Top toch?

Ja…ik kan toch eigenlijk wel zeggen dat ik verslaafd ben…

©Patricia Gieling 2014

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *